Znana z roli Laury Ingalls w serialu Mały domek na prerii , Melissa Gilbert opowiedziała magazynowi People o znanym zaburzeniu psychicznym, które dotyka ją od dzieciństwa.

Pomiń reklamę
Żucie, pociąganie nosem, głośny lub świszczący oddech… Te powtarzające się dźwięki powodują prawdziwe cierpienie u niektórych osób, w tym u Melissy Gilbert.

W wywiadzie dla magazynu People we wtorek 20 sierpnia gwiazda „Domku na prerii” opowiedziała o swojej dziecięcej chorobie: mizofonii. 60-letnia aktorka wyznała, że ​​kręcenie słynnego serialu telewizyjnego może przerodzić się w prawdziwy koszmar z powodu tego zaburzenia: „Jeśli któreś z dzieci żuło gumę, jadło lub stukało paznokciami o stół, chciałam po prostu uciec ” .

Aktorka grająca Laurę Ingalls wyznała, że ​​był to „ naprawdę mroczny i trudny okres mojego dzieciństwa ”: „ Robiłam się czerwona jak burak, moje oczy napełniały się łzami i po prostu siedziałam, czując się absolutnie nieszczęśliwa i okropnie winna za to, że czułam tak wielką nienawiść do wszystkich tych ludzi – ludzi, których kochałam ” .

Poranny Biuletyn
Codziennie

Odkryj najlepsze wiadomości każdego dnia

Adres e-mail
Rejestr
Przez lata aktorka nie zdawała sobie sprawy, że cierpi na prawdziwą niepełnosprawność neurologiczną. „ Płakałam, kiedy odkryłam, że ta przypadłość ma swoją nazwę i że nie jestem po prostu złą osobą. Naprawdę myślałam, że jestem niegrzeczna. I czułam się winna. To element mizofonii, poczucia winy z powodu reakcji walki lub ucieczki. To zaburzenie, które naprawdę izoluje człowieka ” .

ZDJĘCIA – Céline Dion, Hélène Ségara, Édouard Philippe… Te gwiazdy cierpią na rzadką chorobę

Melissa Gilbert: jej wskazówki, jak pokonać mizofonię
Z powodu mizofonii codzienne życie Melissy Gilbert stało się nie do zniesienia. Aż do dnia, w którym aktorka odkryła ośrodek leczenia tego zaburzenia. Z pomocą dyrektora ośrodka, partnerka amerykańskiego producenta Timothy’ego Busfielda zdołała pokonać chorobę dzięki terapii poznawczo-behawioralnej. „ Gdy tylko poczuję, że się zaczyna, rozluźniam stopy. Kiedy z jakiegoś powodu odzyskam kontrolę nad stopami, mogę robić wszystko inne ”. A dzięki wielotygodniowej terapii „ wszyscy wokół mnie nie muszą już chodzić po kruchym lodzie. To zmieniło całe moje życie ” .